IZABRANA DELA I ČLANCI

 

IZABRANA DELA I ČLANCI
 

 
O PASTIRU I PASTIRSTVU
 
OSNOVNA NAČELA PRAVOSLAVNOG PASTIRSTVA
 
Kako je moguće objasniti opštenje duša
 
Dakle, učenje o slobodi volje doslovce dopušta misao o usvajanju uticaja pastirskog duha na duhovnu prirodu čoveka, ali kako s naučno-filosofske tačke gledišta predstaviti samo međusobno pronicanje unutrašnjih pokreta? Po kojim zakonima duševnog života deo jednog bića prelazi u dušu drugog i sliva se s njom? Na koji način se ostvaruju reči o kalemljenu divlje masline na pitomu? Radi objašnjavanja ove pojave treba odbaciti predstavu o svakoj ličnosti kao o završenoj i u sebi zatvorenoj celini (mikrokosmosu) i ispitati da li svi ljudi imaju jedan zajednički koren u kojem bi se sačuvalo jedinstvo naše prirode i u odnosu na koje bi svaka pojedinačna duša bila grana, i pored toga što poseduje i samostalnost, i slobodu? Ljudsko „ja“ je u svojoj potpunoj izdvojenosti, u potpunoj suprotnosti prema „ne ja“ kako se ono predstavlja u kursevima psihologije, u znatnoj meri samoobmana. Ovu prevaru podržava naše osećanje, koje se razvilo na tlu grehovnog samoljublja, koje je svojstveno palom čovečanstvu. Ipak, na sreću, i u sadašnjem stanju čovečanstva ova izdvojenost života ličnosti nailazi na radosne izuzetke. Tako u organskom životu svaka individualnost, dok se još nalazi u majčinoj utrobi čini jednu celinu s njom, i čak i u periodu najranijeg detinjstva, dok se dete hrani majčinim mlekom njegov život se nalazi u tesnom jedinstvu i u zavisnosti od majčinog života. Ovo jedinstvo se u dobroj porodici prostire i na duševni život; odana svim bićem svojoj majčinskoj ili supružničkoj ljubavi samopregorna žena se skoro u potpunosti oslobađa od za ljude uobičajenog stalnog suprostavljanja ja i ne ja. Sve brige, stremljenja i misli ovakve majke i supruge nisu usmerene na ja, kao kod većine ljudi, već na mi; ona skoro da ne oseća i da nema svoj poseban lični život.

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *