NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

 

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE
OPŠTI DEO
 
v) Dogmatske i obredne osobenosti u Zapadnoj crkvi
 
Sem težnje za primatom spremale su rascep u crkvi i druge prilike. Od antičkog doba je drukčiji duh kod istočnjaka, a drukčiji kod zapadnjaka. Iz zapadnjačkog duha su se i rodile papske težnje za primatom: centralizam i vlast nad celim svetom rimske su osobine otkad je Rima. No Zapad nije imao smisla ni za istančano mišljenje kojim se Istok odlikovao još pre hrišćanstva, a koje je potrebno u bogoslovlju. Zato je na Zapadu izopačena jedna vrlo važna dogma, dogma o ishođenju Duha Svetoga od Oca, koja počiva na jasno izrečenim Hristovim rečima (Jn 15, 26). Mada je II vaseljenski sabor utvrdio tu dogmu, u Zapadnoj crkvi se smatralo da nju treba dopuniti i verovati da Duh Sveti ne ishodi samo od Oca, nego i od Sina (filioque). U XI veku su na Zapadu tu novinu uneli u simbol vere. To je bila nova povreda crkvenoga reda, jer u simbolu vere ne sme se ništa ni dodavati ni oduzimati. Već taj postupak je jasno pokazao da ne mogu dugo ići zajedno dve crkve, od kojih jedna priznaje vaseljenski sabor za najvišu vlast, a druga ne priznaje. – Zapadna crkva se počela da deli od Istočne i svojim obredima. Uobičajila je pričešćivanje na beskvasnim hlebovima i pričest samo pod jednim vidom, post u subotu, celibat, jedan jezik u bogosluženju i sl. Istočna crkva je upozoravala zapadnjake na te nepravilnosti. No sve te dogmatske i obredne razlike nisu dale povod za deobu crkava. Veliki obračun je izvršen na pitanju: kakav položaj ima u crkvi rimski episkop, dakle na kanonskom pitanju.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *