NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

 

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE
OPŠTI DEO
 
d) Konačna deoba crkve
 
Posle velikoga sukoba koji se odigrao za vreme Fotija, Ignjatija, Nikole I, Hadrijana II i Jovana VIII, bila je Istočna crkva načisto sa tim da će Rim u prvoj zgodi ponoviti ono što mu do tada nije uspelo. Istok je postao oprezan i nepoverljiv. Zapad je čekao svoje vreme. To vreme nije došlo, ali je došlo do konačnog rascepa crkve, što se za Fotija ipak nije dogodilo. Jer veliki spor se dotle smatrao sporom rimskog i carigradskog patrijarha i njihove jerarhije, a ne sporom jednog i drugog dela crkve.
1. Polovinom XI veka izbio je spor ponovo, ali se sada završio kao spor jedne i druge crkve. Na Siciliji i u južnoj Italiji bilo je krajeva koji su potpadali neposredno pod vlast vizantijskog cara. Stanovnici su tu bili većinom Grci (Magna Graecia) i bili su pod duhovnom vlašću carigradskog patrijarha. Među tim Grcima počeo je da se u crkvi odomaćuje latinski obred. Ne samo tu, nego i u nekim carigradskim manastirima. To je izazvalo sukob. Energični patrijarh Mihailo Kerularije zatvori te manastire, a u južnu Italiju pošalje poslanicu, u kojoj je osudio latinske novotarije i opomenuo sveštenstvo da ih se čuva. Papa Lav IX odgovori na to da Rimskoj stolici ne može niko davati pouke, jer ona stoji sa vlašću nad svom crkvom. – Kako je u taj mah vizantijskom caru trebao mir sa Zapadom, pokušano je da se dođe do mira. U Carigrad je došlo papsko poslanstvo da te pregovore dokonča. Nesreća je bila što je to poslanstvo vodio kardinal Humbert, veliki borac za papski primat, uz to prek čovek. Zbog njegova ponašanja prema istočnim jerarsima nije do savetovanja ni došlo. Papsko poslanstvo, videći da se stvar neće svršiti kako ono želi, položi 16. jula 1054. godine na trapezu Sv. Sofije gramatu kojom papa baca prokletstvo na celu Istočnu crkvu. Time je veliki spor zaista završen.
2. Odmah posle toga sazvat je u Carigradu sabor koji je papi i njegovim poslanicima „ljudima, koji su došli iz zapadne tame kao grom i bura, ili divljaci, da sruše istinu“ odgovorio i osudio dogmatske, obredne i kanonske nepravilnosti Zapada. Rešenje toga sabora prihvatili su svi istočni patrijarsi. Rimska crkva otada živi svojim posebnim životom, koji ju je u trećem periodu doveo do novog sukoba i sloma.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *