NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Osnovi pravoslavlja » Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (drugi deo)
Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (drugi deo)

Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (drugi deo)

CRKVA – BOGOČOVEČANSKO PREDANJE
Crkva na svom Bogočovečanskom putu

 

Odnos Glave Crkve prema telu Crkve

 

Blagodareći Glavi Crkve — Gospodu Hristu —, sve njene svetinje, sve njene božanske i čovečanske osobine prenose se putem perihorisisa i na telo njeno zbog ipostasnog sjedinjenja dveju priroda u Ličnosti Bogočoveka Gospoda Hrista, osvećujući ga, ohristovljujući ga, obogočovečujući ga. Ο tome Sveti Grigorije Niski bogomudruje: Ko zna da je Hristos „glava Crkve“,[1] neka najpre razmisli ο tome da je svaka glava jedne prirode i jedne suštine — sa potčinjenim joj telom, i da kao neko srodstvo sjedinjuje odelite članove u jednu celinu, proizvodeći saosećanje i slogu celine sa delovima.

Ukoliko se pak nešto nalazi izvan tela, onda je svakako tuđe i glavi. Ovom blagovešću Sveto Pismo nas uči, da ono čime je po prirodi Glava, to treba da budu i posebni članovi, da bi bili srodnici Glavi. Α mi smo članovi koji sačinjavamo telo Hristovo. Ako neko uzme člana Hristovog i načini ga članom bludnice,[2] on će neobuzdanom strašću pohotljivosti, kao mačem, odvojiti tog člana od Glave. Tako i ostale strasti, kao mačevi, odsecaju članove od tela kome pripadaju, i svi se oni odvajaju od Glave = Hrista. Tako dakle, da bi telo ostalo celo po svojoj prirodi, neophodno je da i odeliti članovi budu sjedinjeni sa Glavom, pošto su u suštini isto što i Glava.

Ako Glavu smatramo besmrtnom, onda se na svaki način i članovi imaju smatrati besmrtnima.

Tako i druge pojmove koje pripisujemo Glavi: mir, osvećenje, istinu, i tome slično, dužni smo pripisivati i članovima. Jer se sve to preko Sina javlja u članovima, pošto Apostol svedoči da oni imaju prirodnu vezu sa Glavom, govoreći: On je Glava: iz Njega sve telo skladno sastavljano i sklapano onim što svaki zglavak pomaže, radeći prema meri svakoga člana, i čini da telo raste na sazidanje samoga sebe u ljubavi.[3] Članovi su dužni da sleduju putevođstvu Glave.[4]

 


NAPOMENE:

[1] Ef. 5, 23.

[2] 1 Kor. 6, 15.

[3] Ef. 4, 15,16

[4] De perfectione, P. gr. T. 46, col. 272, 273.

 

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *