VI. RAZREŠENJE BRAKA SKLOPLJENOG VAN PRAVOSLAVNE CRKVE
A) Brak hrišćana druge veroispovesti
§ 124
Ako je verski obred sklopljen pred organima koje druge hrišćanske veroispovesti, dakle van pravoslavne Crkve, razveden presudom građanskog suda, moći će bračnici, iako su u međuvremenu primili sv. pravoslavlje, stupiti u drugi – pravoslavni brak na osnovu same presude građanskog suda o razvodu njihovog ranijeg verskog obreda, bez vođenja spora o razvodu braka pred crkvenim sudom pravoslavne Crkve (Sin. br. 1006 iz 1946., Glasnik, službeni list SPC. XXVII (1946.), br. 5. str. 74).
Ova odluka Eparhijskog crkvenog suda važi samo za pravoslavno lice.
B) Nehrišćanski brak
§ 125
Ako jedno lice koje se nalazi u nehrišćanskom braku pređe u pravoslavnu veru, brak se održava. Pokršteno lice može u braku zadržati samo jednu ženu a ostale mora otpustiti ako je pre svoga krštenja imalo više žena.
No ako nehrišćansko lice iz takvog braka neće da živi i dalje u zajednici sa pokrštenim drugom ili pravoslavnom licu smeta u vršenju njegovih hrišćanskih verskih dužnosti, kao i iz drugih brakorazvodnih uzroka, može, po traženju pokrštenog lica, nadležni Eparhiski crkveni sud ovaj brak raskinuti i pokrštenom licu dozvoliti stupanje u novi brak.
Ova odluka važi samo za pokršteno pravoslavno lice.[1]
NAPOMENA:
[1] Stav 2 i 3 ovoga § ne primenjuje se (Sin. br. 1006 iz 1946.).
