OLTAR
Reč oltar potiče od latinskog alta ara, i znači „uzvišeni žrtvenik“. Tako se naziva uzvišeni deo svetog hrama, onaj deo u kome se nalazi Sveti Presto. Od ostatka hrama odvojen je pregradom sa ikonama, koja se naziva ikonostas. Na ikonostasu su troje dveri – carske, kroz koje prolazi sveštenik tokom Svete Liturgije, i bočne – jedne đakonske, druge crkvenjačke (ako je ikonostas mali, postoje samo carske i jedne bočne). Na severnoj strani oltara je žrtvenik – đakonikon, gde se pripremaju Sveti Darovi, a na istočnoj tzv. Gornje mesto, namenjeno za Episkopa, i sedišta za sveštenike koji saslužuju, tzv. saprestolje. Oltar se smatra mestom naročitog Božjeg prisustva, i u njega ne ulaze oni koji nemaju hirotoniju, rukopoloženje, rukoproizvodstvo (ipođakoni i čteci), a mogu ući pojedinci sa naročitim blagoslovom. U njega ne ulaze žene. Mogu, po čitanju naročite molitve, ulaziti monahinje u manastiru, jer su one svojim zavetom prevazišle žensku prirodu.
