TOMOS (IZ 1756. GODINE)

<p claPATRIJARH CARIGRADSKI KIRILO
TOMOS
(1756 godina)
 

 
Svete Crkve Hristove, koja drži Sveto krštenje dato od Boga i osuđuje razna krštenja vršena od jeretika
Od mnogih sredstava kojima se mi spasavamo, spojenih uzvodećim stepenima u jedno i povezanih istim ciljem – prvo je Sveto krštenje koje je predao Bog svetim Apostolima. Ono je takvo da bez njega sva druga nemaju dejstvo (jer, ako se neko ne rodi vodom i Duhom, kaže Bog, ne može ući u Carstvo nebesko). Bilo je potrebno i zaista neophodno da se ustanovi rođenje različito od prvog rođenja koje uvodi čoveka u ovaj smrtni život; tajanstveniji način – koji niti počinje niti se završava u pokvarenosti – kroz koji bi nama bilo moguće da sledimo Izvršioca našeg spasenja, Isusa Hrista. Jer, voda i krstionica postaju majčina utroba, a ono što je od nje rođeno postaje njenim detetom, kao što Zlatousti govori. I Duh Koji se uzdiže nad vodom, vrši dejstvo Boga Koji oblikuje zametak. I kao što se Gospod, posle polaganja u grob, trećeg dana vratio u život, tako i verni pokriveni vodom umesto zemljom – trostrukim pogruženjem oličavaju na sebi blagodat tridnevnog vaskrsenja. Svesveti Duh, osenjujući vodu, osvećuje je da bi telo bilo prosvećeno vidljivom vodom i da bi duša mogla da primi osvećenje od nevidljivog Duha. Jer, kao što voda u kotlu prima toplotu vatre, tako se i voda u krstionici energijom Duha pretvara u Božansku silu koja očišćava i udostojava usinovljenja one koji se ovako krštavaju. A oni koji se krštavaju na drugačiji način, umesto da primaju očišćenje i usinovljenje – pokazuju se nečisti i sinovi tame.
Evo već tri godine se postavlja pitanje mogućnosti primanja jeretika koji nam pristupaju, tj. njihovog krštenja koje se vrši suprotno Predanju svetih Apostola i božanskih Otaca, kao i suprotno običaju i propisu saborne i apostolske Crkve. Božjom milošću odnegovani u Pravoslavnoj Crkvi i držeći se kanona svetih Apostola i božanskih Otaca, znajući jedino našu Crkvu kao jednu, svetu, sabornu i apostolsku, mi prihvatamo samo njene Tajne i zbog toga samo njeno Božansko krštenje. A tajne jeretika, koje su izum pokvarenih ljudi, nisu vršene onako kako je Sveti Duh naredio svetim Apostolima i kao što ih Crkva Hristova do danas vrši. Tako, znajući ih kao strane i tuđe celom apostolskom Predanju, mi ih se gnušamo zajedničkom odlukom. Zato, one koji nam dolaze primamo kao obesvećene i nekrštene, sledeći zapovest našeg Gospoda Isusa Hrista, Koji je rekao učenicima: „Krstite u ime Oca i Sina i Svetog Duha“, kao i svetih i božanskih Apostola koji naređuju da se oni koji pristupaju krste sa tri pogruženja i pojavljenja (iz vode), i da svako pogruženje bude praćeno prizivanjem imena Svete Trojice. Takođe, sledeći svetom i ravnoapostolnom Dionisiju, koji kaže: „Onaj koji dolazi među nas, pošto svuče svu odeću, pogružava se tri puta u krstionicu u kojoj su voda i osvećeno ulje, prizivajući trostruke ipostasi Božanske Blagoslovenosti; odmah se kršteni zapečaćuje Bogotvornim mirom i, stoga, pokazuje učesnikom u tajanstvenom činu Evharistije!“ Prema Drugom i Peto-šestom vaseljenskom saboru, koji naređuju da oni koji nisu kršteni trostrukim pogruženjem i pojavljenjem iz vode, ili pri svakom pojavljenju nije prizivano jedno od Božanskih Ipostasi, već su kršteni drugačije – imaju se smatrati nekrštenima kada pristupaju pravoslavlju.
Mi, stoga, uvažavajući ova sveta i božanska pravila, držimo da krštenja jeretika, kako nisu u saglasnosti i strani su božanskim apostolskim uredbama, jesu beskorisna voda, kao što sveti Amvrosije i Veliki Atanasije kažu, koja ne daju osvećenje onima koji ih primaju i nemaju nikakve koristi u očišćenju grehova, pa se imaju odbaciti i izbegavati s gnušanjem. One koji pristupaju u pravoslavnu veru iz lažnog krštenja, mi primamo kao nekrštene i bez opasnosti ih krštavamo, po apostolskim i saborskim kanonima na kojima je čvrsto izgrađena sveta, saborna i apostolska Crkva, zajednička majka svih nas.
Ovim našim zajedničkim rešenjem i odlukom mi zapečaćujemo ovaj naš Tomos, koji je u saglasnosti sa apostolskim i saborskim odlukama, potvrđujući ga našim potpisima.
 
U godini spasenja 1756.
 
Kirilo, Božijom milošću arhiepiskop Konstantinopolja (Novoga Rima) i vaseljenski patrijarh
Matej, Božijom milošću papa i patrijarh velikoga grada Aleksandrije i sudija vaseljene
Partenije, Božijom milošću patrijarh svetoga grada Jerusalima i cele Palestine
 
Dr Aleksandar Kalomiros,
Protiv lažnog jedinstva,
prev. Srboljub Miletić,
Hrišćanska misao, Beograd 1998.

 


<span claPATRIJARH CARIGRADSKI KIRILO
TOMOS

ŠTAMPANO IZDANJE

 Knjiga: IZVORI ZA CRKVENU ISTORIJU – Protojerej-stavrofor dr Radomir Popović, str. 422-424
 Izdavač: Centar za hrišćanske studije, knjiga 2
 Mesto: Beograd
 Izdato: 2006.
 Priprema za štampu: Petar A. Bojković
 Štampa: Artprint
 Tiraž: 1000

 INTERNET IZDANJE

 Objavljeno: 02. mart 2009.
 Izdaje: © Svetosavlje.org
 Urednik: prot. Ljubo Milošević
 Osnovni format: Vladimir Blagojević
 Digitalizacija: Stanoje Stanković
 Korektura: Stanoje Stanković
 Dizajn stranice: Stanoje Stanković

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *