Sveti Mardarije lješansko-libertivilski i sveamerikanski – prva struna svetosavsko-kosovskog zaveta u Americi i Kanadi

PRVI USTAV

 Kao što smo videli, Preosvećeni Vladika Mardarije je nameravao da još tokom proleća 1927. godine sazove crkveno-narodni sabor radi donošenja Ustava Srpske Pravoslavne Crkve u Americi. Zato je poručio nekim istaknutijim sveštenicima kao i laicima da izrade nacrt Ustava Eparhije.[1]

„Prema Zapisniku prvoga dana sabora bilo je 100 delegata, od kojih 34 delegata crkveno-školskih opština, 11 dobrotvornih društava i 14 od Saveza kao i 4 delegata raznih drugih organizacija, 20 sveštenika i 13 članova Privremenog Eparhijskoga saveta … Vladika Mardarije je rekao da je nacrt Ustava rađen po ugledu na Crkvenu uredbu Karlovačke Mitropolije, Bosansko-hercegovačke autonomne Crkve i prema crkvenim uredbama koje važe za Kraljevinu Srbiju, pri čemu je uneto i nekoliko paragrafa koji se odnose na ovdašnje prilike.“

Nedaće sa kojima se susretao Vladika Mardarije pri uređivanju stanja u eparhiji su ubrzale njegov rad na tome da Američko-kanadska eparhija čim pre dobije svoj Ustav. Pored svega gore navedenog, uspeo je da sastavi nacrt za prvi Ustav koji je Eparhija američko-kanadska imala već 1927. godine.[2] Ustav je primio prvi, prema tome i istorijski, srpski crkveno-narodni sabor.

U pismu patrijarhu Varnavi, Vladika Mardarije ističe da, „u Eparhiji amerikansko-kanadskoj danas imamo 32 parohije i 23 parohijska sveštenika“.[3]

„Sabor u Čikagu i Libertivilu uspeo je u potpunosti. Sabor je otvorio Vladika amerikansko-kanadski Mardarije uz prisustvo preko 500 delegata iz sviju naših naseobina. Naš konzul g. Radoje Janković u svome opsežnom govoru izneo je čitav program rada za budućnost naše eparhije u Americi. Oduševljeno su pozdravljeni govori tri predstavnika naših Saveza i prote Jovana Krajnovića. Doneta je jednoglasna odluka u kojoj je izražena misao o potrebi združene akcije svih iseljenih Srba na prosvetno-verskom polju.

 

Vladika Mardarije sa sveštenstvom i vernim narodom

Na banketu je prisustvovalo preko 600 osoba. Oduševljenje se razvilo do vrhunca. Materijalni uspeh je neočekivan. Svečanost u manastiru Libertivilu je odlično posećena bila. Silan se narod slio iz sviju delova ove zemlje. Izabran je Narodni crkveno-prosvetni savet od 23 člana, predstavnika sviju Srba u Americi. Uređenje eparhije shvaćeno je kao životno pitanje Srba u Americi…“[4]

 


NAPOMENE:

[1] Amerikanski Srbobran, maj 17, 1927.

[2] Episkop Sava Šumadijski: „Ovaj prvi Ustav, koji je postao regulatorom crkveno-narodnog života u Americi i Kanadi, doživeće, tokom narednih godina, razne izmene i dopune, ali će se u njemu, sve do naših dana, osetiti duh Reskripta, nametnutog Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi od strane austrijskog cara Franje Josifa” (Istorija Srpske Pravoslavne Crkve u Americi i Kanadi 1891–1941, Kalenić–Kragujevac, 1994, str. 230).

[3] Episkop Sava Šumadijski, Istorija Srpske Pravoslavne Crkve u Americi i Kanadi 1891–1941, str. 459.

[4] „Sabor u Čikagu i Libertivilu“, Amerikanski Srbobran, 2. jun, 1927. godina.

 

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *