NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – II SRPSKA CRKVA

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – II SRPSKA CRKVA

 

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE
SRPSKA CRKVA
 
g) Despot Stevan Lazarević
 
Vreme sv. Stevana Lazarevića jeste za srpsku državu vreme sutona pred potpunu propast. Ni srpskoj Crkvi nije tada život bio lak, ali za nju se ne može reći isto što i za državu. Dobar deo južnih krajeva naše Crkve bio je, istina, pod Turcima, ali su se njene granice širile na sever. Kod naših naseobina u južnim krajevima Ugarske počinje uskoro posle Kosova crkveni život: dižu se manastiri, prepisuju se knjige, osnivaju se episkopije. Ugarski kralj Matija priznaje srpsku Crkvu u svojoj zemlji.
2. I u svome unutrašnjem životu stoji Crkva toga vremena dosta dobro, barem u poluslobodnim krajevima. Kneginja Milica i kao monahinja Jevgenija vodi brigu o državi i o Crkvi. Ona je digla lepi ženski manastir Ljubostinju, blizu današnjeg mesta Trstenika, i tu je monahovala sa Jefemijom, udovicom despota Uglješe. Tu je i sahranjena. Starala se i za Dečane koji su do danas sačuvali neke njene darove. Pomagala je i Hilandar.
3. Stevan Lazarević je neobična vladarska ličnost, ali ne samo po viteštvu i junaštvu, ni po vladarskim sposobnostima. On je kao vladar tim veći što u najstrašnijim vremenima naše istorije nije zaboravio duhovni život svoga naroda.. Lazarev sin zna za još jedno carstvo osim zemaljskoga.
Manasija. Najvažnije delo despotovo za Crkvu jeste njegova zadužbina manastir Manasija ili Resava. Građena je od 1407. do 1418. g. na obali rečice Resave kod Despotovca. Ta građevina je zapravo tvrđava sa manastirom. Sa umetničke strane je Resava skoro remek-delo. Nabrzo posle smrti despota Stevana zauzeli su manastir Turci. Posle propasti srpske despotovine uskoro je sasvim zapusteo. U njegovom gradu je stanovala turska posada. Za našu istoriju važna je Resava stoga, što je u njoj; otpočeo jedan važan književni i kulturni pokret. To je rad resavske škole čiji uticaj traje od početka XV. v. do u XVIII v.
4. Stevan Lazarević je bio daleko čuven kao milosrdan vladar, te su mu dolazili ubogi i iz dalekih krajeva – iz Primorja i Bugarske. Milostinju je rado činio tajno i noću. Kada je u svojoj novoj prestonici Beogradu podigao mitropolijski manastir i još dve crkve, uz jednu je digao bolnicu i sklonište za starce.
Prema promenjenim prilikama Stevan je obdarivao Crkvu više novcem nego zemljom i ljudima. Tako je činio i njegov naslednik despot Đurađ Vuković.
Despota Stevana Lazarevića uvrstila je naša Crkva u red svetitelja zbog njegovih zasluga za crkveni život, zbog njegove pobožnosti i hrišćanskog milosrđa. (1927.).

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *