NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

 

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE
OPŠTI DEO
 
g) Rimska propaganda na Istoku
 
1. Oba pokušaja Zapadne crkve da jednim zamahom zavlada Istokom – unije: Lionska i Firentinska – ostala su bez uspeha. No ona je te pokušaje nastavila sitnim i dugim radom – propagandom, kojom pojedinačno osvaja članove istočnih crkava. Propagandu u oblasti istočnih patrijarhata obavljaju mnogobrojni zapadni muški i ženski kaluđerski redovi, osobito jezuitski. Dok su istočni patrijarhati bili svi pod Turcima, štitile su tu propagandu zapadne evropske države preko svojih poslanstava i konzulata i ugovorima. Osobito je to činila Francuska. Ona je 1901. sklopila sa Turskom ugovor kojim je propaganda na istoku dobila veliku slobodu. Tako je ostalo do danas uglavnom isto. Propaganda se protegla na Grčku, Bugarsku, Rumuniju i među karpatske Slovene. Sredstva toga rada bila su i jesu: besplatna bolnica, sirotište, azil, čime se zadobija siromašan narod. Dalje, dečja zabavišta, osnovne i srednje škole u kojima takođe rade muški i ženski redovi, manastiri sa ekonomskim pravcem, osnivanje episkopija i parohija gde se god može. Uz to, deluje propagandistička štampa knjigom i listovima. Radi propagande osnovao je u XVI v. papa Grgur XIII u Rimu Collegium Atanasianum – veliku školu za vaspitavanje mladića sa Istoka. Oni nose u svoju domovinu ideje Zapadne crkve. Za druge narode postoje u Rimu iste takve škole, npr. za Jugoslovene Zavod sv. Jeronima.
2. Propagandom zadobijeni imaju da priznaju papsku vlast i ishođenje Sv. Duha i od Sina, što im se ne unosi u simbol vere. Crkveni obred i jezik im se ostavljaju netaknuti, sveštenici im žive u braku itd. Time se računa na narod koji ne vidi i ne razume dogmatske i kanonske razlike, a zadovoljan je što su spoljašnje forme vere ostale netaknute.
3. Uspesi propagande na Istoku ne stoje u srazmeri sa trudom i troškom koji je u njih uložen. Pre I svetskog rata nije u Turskoj broj prisajedinjenih iznosio više od 600.000. Veći deo njih uopšte i nije bio pravoslavan.
4. Pravoslavne istočne crkve su se branile od toga nadiranja koliko su mogle. Oslanjale su se na Rusiju, a u starije vreme i na diplomatiju protestantskih država. U XVII v. bio je veliki borac protiv propagande, naročito protiv jezuita, carigradski patrijarh Kirilo Lukaris.
Propaganda = smišljeno širenje vere i crkvene vlasti, ili neke druge ideje, npr. Nacionalne.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *