NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE – I OPŠTI DEO

 

PREGLED ISTORIJE HRIŠĆANSKE CRKVE
OPŠTI DEO
 
a) Tridentski sabor
 
1. Sabor u Tridentu (južni obronak Alpa) sazvao je 1545. godine papa Pavle III. Taj sabor je radio osamnaest godina, no za to vreme je u dva maha prekidan na nekoliko godina. Sabor je bio tako sastavljen i vođen da je na njemu bila potpuno osigurana papska vlast. U svojim zaključcima utvrdio je Tridentski sabor pre svega učenje Zapadne crkve. Za izbor verskog učenja proglasio je podjednako i Sveto pismo i Sveto predanje, a za pravilan tekst Svetog pisma Jeronimovu Vulgatu. Merodavan tumač tih izvora jeste samo crkvena vlast. Za hrišćanski život i spasenje nije dosta samo vera, nego i dobra dela, a uz njih i primanje sv. tajni (7). Dalje je taj sabor doneo uredbe o boljem vaspitavanju sveštenika, viših i nižih. Takozvane tridentske seminare imao je da uredi svaki episkop za svoju parohiju. Sveštenicima je stavljeno u dužnost da žive pravim hrišćanskim životom, da redovno propovedaju i katihizuju u školi. Episkopima da stalno sede u svojoj episkopiji i da vode brigu o svojoj crkvi.
2. Dobre posledice toga sabora bile su za Zapadnu crkvu ovo: ona je u tadašnjem verskom metežu tačno utvrdila svoje učenje koga se valja držati. Mnogim protestantima je sada postalo jasno da reformacija nije popravila crkvu, nego da se od nje otcepila i pogazila mnoge verske istine. Zato su se mnogi vratili natrag u crkvu. Drugo, glavna zla su bila sklonjena iz crkvenog života, npr. prodavanje indulgencija, gomilanje imanja u rukama pojedinih episkopa, a sveštenički život i ugled je podignut. Time su postale neopravdane mnoge protestantske zamerke staroj crkvi i njen je položaj u borbi postao lakši. Celom Zapadnom crkvom pošao je od tada nov duh, verskiji i crkveniji. Od toga doba se biraju za pape ljudi jačeg karaktera i morala. Zapadna crkva od tada uspešno čuva svoj preostali posed i osvaja od protestanata što joj je oteto. Rimske misije počinju življe da rade među neznabošcima po raznim delovima sveta, osobito u Americi. One su naknadile Zapadnoj crkvi, barem brojem, gubitak što ga je imala u reformaciji.
3. Jedan znak da se u Zapadnoj crkvi duh obnavlja jeste i reforma kalendara koja pada posle Tridentskog sabora. Julijanski kalendar je popravio 1582. g. papa Grgur XIII, te je time računanje vremena došlo bliže stvarnom kretanju Zemlje. Taj popravljeni kalendar, Gregorijanski, primile su protestantske zemlje tek u XVIII v. Najveći su uspesi Zapadne crkve posle Tridentskog sabora na polju milosrđa. Milosrdna braća i sestre neguju u svojim bolnicama bolesnike po celom svetu.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *