NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Savremeni izazovi i iskušenja » POSVETOVNJAČENJE U CRKVI, BOGOSLOVLJU I PASTIRSKOM RADU – NAJVEĆA OPASNOST ZA CRKVU

POSVETOVNJAČENJE U CRKVI, BOGOSLOVLJU I PASTIRSKOM RADU – NAJVEĆA OPASNOST ZA CRKVU

 

POSVETOVNJAČENJE U CRKVI, BOGOSLOVLJU I PASTIRSKOM RADU – NAJVEĆA OPASNOST ZA CRKVU
 

 
UVOD
 
U razmišljanjima koja slede voleo bih da razmotrimo suštinski važnu temu. To je značajno pitanje sekularizma (posvetovljenosti, posvetovnjačenja) u Crkvi, bogoslovlju i pastirskom radu.
Sekularizam predstavlja gubitak istinitog života Crkve, otuđenje članova Crkve od izvornog duha Crkve. Sekularizam predstavlja odbacivanje Crkvenog etosa i prožimanje našega života takozvanim „duhom ovoga sveta“.
Trebalo bi naglasiti da sekularizacija ili posvetovljenje članova Crkve predstavlja ozbiljnu opasnost. Crkva ima mnogo „neprijatelja“, a najgori i najopasniji jeste posvetovljenje koje razjeda srž Crkve. Sama Crkva, naravno, nije ni u kakvoj stvarnoj opasnosti, budući da je ona – blagosloveno Telo Hristovo, ali opasnost preti članovima Crkve.
Da budemo tačniji, hteli bismo da kažemo da posvetovljenje koje se sastoji u kvarenju našeg života i istinite Vere, stoji u vezi sa strastima i, prirodno, skriva se u Crkvi od početka njenog postojanja. U Raju Adam je pokušao da racionalno protumači Božiju zapovest. Čak i posle Pedesetnice bilo je slučajeva da neki Hrišćani usvajaju čovekocentrični način mišljenja i življenja. Gnostici i drugi jeretici očigledni su dokaz toga.
Ali, posvetovljenje je, najvećim delom, počelo sa prestankom progona. Dok su progoni trajali, Hrišćani su verovali i živeli u Istini. Kada je Hrišćanstvo postalo zvanična državna religija, počelo je kvarenje hrišćanske Vere i hrišćanskog načina života. Otšelništvo (anahoretstvo) i, kasnije, monaštvo razvilo se upravo kao reakcija na takvu sekularizaciju. Kao što svedoči Sveto Pismo, naročito Poslanice svetih Apostola, svi Hrišćani su u ranoj Crkvi živeli “ monaški“. Sekularizam se razvio kao posledica toga što su ljudi počeli da pristupaju Hrišćanstvu iz sebičnog računa, i razvoj monaštva došao je kao odgovor na to. Monaštvo, zato, nije nešto što je strano Crkvi, već predstavlja upravo život u skladu sa Evanđeljem, koji su neki Hrišćani zaželeli da žive u njegovoj savršenosti zbog čega su se i opredelili za takav način življenja. Može se dokazati da, čak, i najekscentričniji monah predstavlja zdravu reakciju na sekularni duh, koji sve više zaražava Hrišćane našeg vremena.
Pre nego što vidimo kakvo je današnje iskustvo sekularizma u Crkvi, bogoslovlju i pastirskom radu, voleo bih da pobliže ispitamo šta je to sekularni (posvetovljvni) duh i koje je značenje reči svet (kosmos) u biblijsko-pastirskom Predanju, jer reč „svet“, čini suštinu pojma „posvetovljenje“ (sekularizam).

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *