MASAKR NEROĐENIH

 

MASAKR NEROĐENIH
 

 
ŽIVOT POČINJE
 

Kad dođe do začeća u životu žene i novostvorenog bića dešavaju se zaista burne promene koje su u tako usklađenom odnosu, da ih je teško verno preneti na papir. Žena prelazi u jedno drugo, blagosloveno, stanje koje nije drugačije samo po vidljivim fizičkim karakteristikama već, i u mnogim drugim aspektima koji nisu transparentni i tako vidljivi. U toku celog perioda trudnoće žena održava plod u životu omogućavajući mu adekvatan rast i razvoj, i istovremeno se priprema za njegovo rođenje i dolazak na svet. Majka svome čedu unutarmaterično obezbeđuje hranu, toplotu, zaštitu i sve ono što će mu, samo na drugačiji način, i uz pomoć drugog roditelja, obezbeđivati i nakon rođenja.
U toku reproduktivnih dana kod žene negde, na polovini ciklusa, koji se kreće oko 28 dana, dolazi do oslobađanja jajne ćelije iz jajnika. Ta jajna ćelija je zrela i već na putu do materice može, ako naravno za to postoje uslovi, doći u kontakt sa spermatozoidom i stvoriti novu ćeliju – novo biće (slika 1 i 2). Ukoliko pak do tog kontakta ne dođe već posle nekoliko dana dolazi do pojave koja je svima u narodu poznata kao menstruacija.
Ako se uspostavi pozitivni kontakt dvaju polnih ćelija dolazi do stvaranja jedne nove ćelije[1], koja po svojim karakteristikama i po genetskom kodu nije nijedna od primarnih ćelija koje su učestvovale u njihovom nastajanju. Naime, prostije rečeno, spajanjem dvaju ćelija dolazi do mešanja njihovog genetskog materijala i stvaranja neponovljive kombinacije gena, koja se praktično u takvom sklopu više nikada ne može ponoviti, odnosno, dolazi do stvaranja nove biološke individue koja želi da živi i koja sve do trenutka rođenja funkcioniše u smislu života. Složićetese, zaista čudesno uređenje ljudskog organizma i još čudesnije stvaranje novog života.
Slika 1  
Slika 2

Već prvih nekoliko dana dok se ne usadi u matericu i stvori sopstveni organ (placentu/posteljicu) novonastala ćelija vodi svoj nezavisni život, a za to crpi hranljive materije i kiseonik iz protoplazme[2].

Slika 3

U morfološkom smislu posle spajanja jajne ćelije i spermatozoida nastupa miran period od 30 sati, nakon čega dolazi do deljenja pa se iz jedne ćelije stvaraju najpre dve[3], zatim četiri a nakon toga se deoba dalje nastavlja tako da se formira velika skupina ćelija – morula (slika 4). Iz ove skupine ćelija unutrašnji sloj ćelija će nastaviti kontinuitet embriona, dok će se iz ćelija spoljašnjeg sloja razviti posteljica i plodovi ovojci, koji će novostvorenom životu omogućiti nesmetan rast i razvoj u unutarmateričnim uslovima.

Slika 4

 
Šestog ili sedmog dana od začeća, sada već veća grupica ćelija sa centralnom šupljinom ispunjenom tečnošću (blastocista), se usađuj e u već pripremljenu matericu, a razmnožavanjem i diferenciranjem predviđenih ćelija spoljašnjeg sloja dolazi do postepenog formiranja prolaznog ili privremenog organa koji se naziva posteljica ili placenta.
Posteljica je mesto složenog sučeljavanja krvotoka ploda i trudnice a da se pri tom ni krvotok ploda ni krvotok majke uopšte ne mešaju (slika 5). Posteljica je u stvari taj vitalni privremeni organ koji fetusu a kasnije i embrionu u toku unutarmateričnog života omogućava normalan rast i razvoj preko svoje hormonske, respiratorne (disajne), nutritivne i ekskretorne funkcije:
• posteljica predstavlja poseban organ koji luči hormone koji su odgovorni za održavanje trudnoće i normalan razvoj ploda. Posteljica između ostalih luči i hormone koji podstiču razvoj i uvećanje materice[4] i dojki, a u isto vreme svojim hormonima onemogućava da dojke koje se nalaze u fazi rasta luče mleko sve do porođaja. Takođe funkcija nekih hormona koje posteljica luči u trudnoći i u današnje vreme nije razlučena;
• u toku svog unutarmateričnog života plod ne koristi pluća za disanje već tu funkciju obavlja posteljica u kojoj se izmena gasova vrši po istim principima kao u plućima, u životu posle rođenja. Kiseonik u normalnim okolnostima prelazi od majke na plod, a ugljen dioksid u obrnutom smeru od ploda ka majci;
• da bi plod normalno rastao i normalno se razvijao potrebna mu je odgovarajuća energija i gradivni materijal. On sve ovo dobija od majke, preko posteljične membrane, koja je polupropustljiva (za neke materije je propustljiva dok za druge nije). Takođe, posteljica predstavlja depo i regulator velikog broja vitamina i enzima koji su neophodni za normalan rast i razvoj ploda. Pored korisnih materija preko posteljice do ploda mogu dospeti i materije koje su u svojoj osnovi štetne po plod, a koje majka unosi u svoj organizam, stoga trudnica bez prethodne konsultacije sa lekarom ne sme uzimati nikakav lek jer može naškoditi plodu[5];

• obzirom da su bubrezi, koža, sistem organa za varenje, pluća i drugi organi u razvoju i da nemaju adekvatnu funkciju, štetne materije koje se stvaraju u toku razvoja i rasta ploda se eliminišu putem posteljice.
 
Iz predviđenih ćelija istog onog spoljašnjeg sloja ćelija od kojih je nastala placenta formiraju se i plodove ovojnice ili omotači koji okružuju plodovu vodu i plod uronjen u njoj. Plodova voda, čiji volumen u vreme porođaja iznosi oko 800ml, ima najpre zaštitnu ulogu jer sprečava mehaničke povrede ploda, a u porođaju, stvaranjem vodenjaka, potpomaže širenje donjeg dela materice omogućavajući pri tom lakši porođaj. Pretpostavlja se još niz drugih funkcija plodove vode ali one nisu dovoljno proučene.
Nije teško iz izloženog uočiti složenost funkcija koje obavljaju pomenute privremene strukture, i sve to da bi se plodu u prvoj fazi života u unutarmateričnim uslovima omogućio adekvatan život.
Složićete se da je pomenuto u funkciji života ploda i njegovog nesmetanog razvoja!!!
Slika 5  

 
Takođe, u toku unutarmateričnog razvoja funkcionisanje i organizacija detetovog i majčinog organizma je sasvim drugačija i prilagođeni su novonastalim uslovima. I DETE ŽELI DA SE RODI, a i MAJKA BIOLOŠKI ŽELI DA GA DONESE NA SVET.
 


 
NAPOMENA:

  1. Ova ćelija se naziva zigot sa informacijama za budući život i razvoj sadržanim u 46 hromozoma koja dobija od roditelja – 23 od oca i 23 od majke.
  2. Svaka ćelija sastoji se iz 3 osnovna dela: jedra, ćelijskog zida i citoplazme. Citoplazma je deo unutar ćelije između jedra i ćelijskog zida i sadrži brojne organele i sastojke koje su neophodni za normalno funkcionisanje ćelije. (Slika 3)
  3. Već nakon prve ćelijske podele zigot postaje embrion. Period unutarmateričnog života se deli na embrionalni period (embrion) koji obuhvata prvih 8 nedelja od začeća i fetalni period (fetus) koji se nastavlja na embrionalni i traje do rođenja. U toku embrionalnog perioda dolazi do formiranja začetaka svih organa koji se kasnije razvijaju u sledećim fazama do definitivnih organa…………
  4. Uzmimo samo podatak da je težina materice pre trudnoće oko 70 grama, dok u terminu porođaja ovaj organ teži oko 1100 grama, dok je zapremina 500-1000 puta povećana.
  5. Poznavanje funkcija posteljice je nažalost korišćeno i za veštačke oblike abortusa gde se koriste razne hemijske supstance (Mifegin, Pencroftonum, Mifepriston, RU-486, Mifeprex) za ubijanje ploda. Metoda abortusa lekovima se u svetu primenjuje već više od 10 godina, i njena primena je u porastu pre svega što je njenom primenom smanjena mogućnost komplikacija i pojave infekcija. U našim većim ustanovama ova metoda je već uveliko zaživela i intervencija je besplatna.
Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *