NASLOVNA » Apologetika, BIBLIOTEKA » Ljudi i demoni (kako pali duhovi kušaju savremenog čoveka)

Ljudi i demoni (kako pali duhovi kušaju savremenog čoveka)

Anđeli, uzroci njihovog stvaranja i njihova svrha

Pali anđeli, ili kako ih još nazivaju – pali duhovi, demoni, đavoli – spadaju u anđele i nose u sebi sva svojstva anđeoske prirode. Zato, pre nego što počnemo da govorimo o palim duhovima, njihovoj prirodi i svojstvu, neophodno je da razjasnimo iskonsku suštinu anđeoske prirode, uzroke njihovog stvaranja i njihovu svrhu.
Prema određenju svetog Atanasija Velikog, „anđeli su bića živa, razumna, bestelesna, sposobna za slavoslovlja, besmrtna“.
Sveti Dimitrije Rostovski kaže da su „anđeli stvoreni po obrazu i podobiju Božijem“ kao što je kasnije stvoren čovek. Prema svetom Ignjatiju Brjančaninovu, lik Božiji u anđelima, kao i u čoveku, sastoji se u umu od kojeg se rađa i u kojem se sadrži misao, i iz kojeg potiče duh koji omogućuje misao i oživljava je. Taj lik je, poput Prvolika, nevidljiv, kao što je on nevidljiv i u ljudima. On upravlja celokupnim bićem anđela isto onako kao i čovekom. Anđeli su bića ograničena vremenom i prostorom i, prema tome, imaju svoj spoljašnji izgled.
O uzrocima stvaranja anđela sveti Grigorije Bogoslov u besedi na svetu Pashu kaže: „Dobrota Božija se nije zadovoljila sozercanjem Same Sebe: Ona je morala da izlije i rasprostrani to dobro da bi mnogi postali sudeonici dobrote, a to je svojstveno najvećoj dobroti. Ona je, prvo, osmislila anđele i nebeske duhove. Misao je bila delo koje je ušlo u postojanje dejstvom Reči, i usavršilo se Duhom. Na taj način, stvorene su drugostepene svetlosti koje služe prvobitnoj Svetlosti… Kao neućutni hor pesmopojaca oni okružuju prvonačelni Uzrok ili Mu prinose nešto više, prema sposobnosti, nego što je slavoslov pesmom, blistajući najčistijom svetlošću, raznoliko se obasjavajući njome, u skladu sa svojom prirodom ili činom“.
Prema crkvenom predanju, koje je najbolje izraženo u radu svetog Dionisija Areopagita O nebeskoj jerarhiji anđeoski činovi se dele na tri jerarhije: višu, srednju i nižu. Svaka jerarhija se deli na tri čina.
U višu ulaze: Serafimi, Heruvimi i Prestoli. U srednju anđeosku jerarhiju ulaze tri čina: Gospodstva, Sile i Vlasti. U nižu spadaju tri čina: Načela, Arhanđeli i Anđeli. Svi činovi nebeskih sila nose zajednički naziv anđela po suštini svog služenja. Gospod otkriva Svoju volju višim anđelima, a oni, sa svoje strane, prosvećuju ostale. Na taj način, tajne Božije idu nizlazno jerarhijom od Serafima do Anđela, pri čemu se svaka sledeća jerarhija prosvećuje samo u ona znanja koja je u stanju da primi na datom nivou svog duhovnog razvoja.
Sama pak reč anđeo u prevodu s grčkog znači poslanik, glasnik, vesnik. Ovaj naziv su anđeli dobili od karaktera svog služenja, usmerenog Sveblagim Bogom na spasenje ljudskog roda. O tome svedoči i apostol Pavle, govoreći: Nisu li svi oni duhovi za služenje, koji se šalju da služe onima koji će naslediti spasenje (Jev. 1,14). Po mišljenju svetog Grigorija Bogoslova:[1] „… budući da su služitelji volje Božije ne samo po prirodnoj sposobnosti, nego i po obilju blagodati, oni se prenose na sva mesta, i svuda su prisutni, kako po brzom vršenju službe, tako i po lakoći prirode“.
U ostalom, po svedočanstvu svetog Ignjatija Brjančaninova,[2] služenje anđela se ne sastoji samo u pomaganju spasenju ljudskog roda, nego su oni od tog služenja dobili naziv među ljudima i taj naziv im je dao Duh Sveti u Svetom Pismu. Vreme stvaranja anđela nije tačno navedeno u Svetom Pismu, ali po učenju koje je prihvatila sveta Crkva, stvaranje anđela je prethodilo stvaranju materijalnog sveta i čoveka.


NAPOMENE:

  1. Navedeno po: Sveti Ignjatije Brjančaninov, Beseda o smrti, Petrograd, 1881, str. 4-8.
  2. Sveti Ignjatije Brjančaninov, „O pravoslavlju“, časopis Petrogradski list, 1990, br. 2, str. 83.

3 komentar(a)

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *