NASLOVNA » PITANJE PASTIRU, Svete tajne (krštenje, venčanje, pričešće, ispovest ...) » Kršteno ime

Kršteno ime

Pitanje:
Pročitala sam tekst oca Dušana o imenima, koja se dobijaju na krštenju. Ja sam krštena u 21. godini u katoličkoj crkvi. Međutim 2. 5. 1998. godine otišla sam na Ostrog sa mužem i kao uslov za venčanje traženo je da se krstim, što sam i učinila, jer tamo ne priznaju krštenje katoličke crkve. Pošto je to bilo masovno krštenje nisam saznala ništa o svom krštenom imenu. Kad sam se vratila u svoje mesto, sveštenik me je kritikovao što sam se ponovo krstila, jer crkva priznaje samo jedno krštenje. Kakve su posledice ovoga i imam li ja kršteno ime?
Snezana


Odgovor:
Draga sestro Snežana, u pravu je bio tvoj nadležni sveštenik, koji se ljutio na tebe što si išla u Ostrog na krštenje. Ako ste vas dvoje bili u građanskom braku i poželeli da se venčate i u crkvi, trebali ste o tome da razgovarate sa svojim sveštenikom. Tada bi vam on prepuručio, ili mešoviti brak, koji Pravoslavna crkva priznaje, ili tvoj prelazak u Pravoslavnu veru. Za taj postupak predviđena je najpre priprema, katihumenat, a postoji i bogoslužbeni čin prisajedinjenja, gde se vrši i Sveta Tajna Miropomazanja. Nisu u pravu oni, koji „ne priznaju krštenje katoličke crkve“. U jednom od prethodnih pitanja dao sam objašnjenje o tome koje krštenje Pravoslavna crkva priznaje. Da citiram: Tumačeći 47. Pravilo Svetih apostola (koje glasi: Episkop, ili prezviter, ako iznova krsti onoga, koji u istini ima krštenje, ili ako ne krsti onoga, koji je od nečastivih bio oskrvnjen, neka se svrgne; jer se narugao krstu i smrti Gospodnjoj i nije razlikovao prave sveštenike od lažnih sveštenika) , najveći kanonista Srpske pravoslavne crkve, episkop dalmatinski Nikodim Milaš, zapisao je i ovo: „Pravila tačno opredeljuju, kakvo se krštenje, koje nije obavljeno u Pravoslavnoj Crkvi i od pravoslavnog sveštenika, ima smatrati neistinitim, te ga dakle treba ponoviti. Naredbe tih pravila imaju se strogo obdržavati i svako odstupanje od njih mora potpadati kanoničkoj kazni. Naredbe tih pravila imaju isključivo da važe pri suđenju o valjanosti krštenja, obavljenog van Pravoslavne Crkve. Između današnjih nepravoslavnih vjeroispovijedanja, s kojima smo mi u dodiru, glavno je rimokatoličko. Nikakvo saborsko pravilo sa općeobaveznim značajem nije proglasilo, da ne valja krštenje, koje je obavljeno po propisima toga vjeroispovijedanja, te stoga oni, koji iz tog vjeroispovijedanja prelaze u Pravoslavnu Crkvu, primaju se po odnosnom činu, koji je tačno propisan u trebniku, ali se krštenje njihovo priznaje, te se dakle nanovo ne krštavaju.“ Neke odluke Carigradske (1756.g.) i Moskovske (1620.g.) patrijaršije, a koje su bile donesene u vanrednim prilikama, ne treba uzimati za obavezne u svim Pavoslavnim Crkvama, jer „se kose sa općom praktikom istočne crkve nekolikih vijekova i mogu se smatrati samo vanrednom mjerom strogosti, neophodno izazvanom nezgodnim prilikama vremena, to iste naredbe i nemaju niti mogu imati opći značaj“. (Pravila Pravoslavne Crkve s tumačenjima, Nikodima episkopa Dalmatinskoga, Knjiga 1, Novi Sad 1895. godine, strana 112–115) . Danas nema nikakvog osnova da se vrši tzv. „masovno krštenje“. Ima dosta sveštenika, koji mogu svakog pojedinačno, dete ili odraslog, krstiti posebno. Sveta Tajna Krštenja je jedinstven događaj u životu svakog čoveka, odraslog posebno. On se treba živo sećati svakog detalja Tajne u kojoj je aktivno učestvovao. On se odricao se satane, izjavljivao je veru u Hrista, čitao je Simvol vere. Pri masovnom krštenju sveštenik ne može izgovoriti ime novokrštenog, ne može ga pomenuti ni u jektenijama i molitvama. Ne znam kako si se prijavila za „masovno krštenje“? Da li je jeromonah u Manastiru zatražio od tebe podatke, sačinio prijavu za krštenje i da li te je pitao za kršteno ime? Ako svega toga nije bilo, onda ti i nemaš kršteno ime u Pravoslavnoj Crkvi, ostalo ti je ime, koje si dobila na krštenju u katoličkoj crkvi, a koje si ti sigurno, kad si došla na red za krštenje, izgovorila svešteniku, a on ga je ponovio u formuli krštenja. U svakom slučaju, kroz Svetu Tajnu Miropomazanja, koja je izvršena neposredno po krštenju, ti si primila Pravoslavnu veru i sada si Pravoslavna Hrišćanka. Venčala si se u Pravoslavnoj Crkvi i sigurno se u njoj i pričešćuješ. Neka ovo bude pouka i ostalim vernicima, da ne zanemaruju svoju parohijsku crkvu i svog sveštenika, da sve Svete Tajne i molitvoslovlja traže i obavljaju u svojoj parohijskoj crkvi, koja vodi i odgovarajući matične knjige (krštenih, venčanih, upokojenih, prisajedinjenih…) . Nemojte smatrati da je krštenje, ili venčanje svetije i bolje u nekom manastiru (ma to bio i Ostrog) , negoli u vašoj parohijskoj crkvi. Blagosloven neka ti bude Veliki časni post i Sveto Pričešće, o. Dušan

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *