NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
ČETVRTI PERIOD: SRPSKA CRKVA SLOBODNA I UJEDINJENA (OD 1920. GODINE)
 
Oslobođenje i ujedinjenje
 
Srbi su izgubili carstvo u dvema odsudnim bitkama 1371. godine na Marici i 1389. godine na Kosovu. Posle tih bitaka Srbija je životarila do 1459. godine kada su je Turci konačno potčinili. Od toga vremena pa do 1804. godine Srbi su činili bezbroj pokušaja da se oslobode, bilo boreći se uz druge hrišćanske vladaoce, bilo boreći se sami za sebe. Ali ne behu srećni da oslobode ma i najmanji deo zemlje. Tek početkom XIX veka poče svitati zora srpskoj slobodi i kroz jedno stoleće Srbi se oslobodiše konačno od Turaka 1912. godine i od Austro-Ugarske 1918. godine, oslobodivši u isto vreme i svoju braću južne Slovene, Hrvate i Slovence.
Za sve to dugo vreme Srpska crkva neosporno igrala je veoma važnu ulogu u životu srpskoga naroda. Treba znati da je pravoslavlje toliko duboko ušlo u život narodni i srodilo se sa Srbinom, da je ono postalo sinonim Srbina. Ko je pravoslavni, taj je i Srbin, svi, pak, oni koji prevrnuše verom, mada su po krvi i jeziku ostali Srbi, ali po duši i osećanjima svojim izneveriše srpstvo, te muhamedanci se osećali kao Turci, katolici kao nesrbi, a pravoslavni jedino verom očuvaše nacionalnost.
No, i crkva vazda je bdila nad pastvom svojom i delila njene bolove i neduge. Po sticaju prilika sveštenstvo u licu patrijarha preuzelo je vođstvo naroda i to ne samo duhovno no i političko. Za dobro naroda patrijarsi, episkopi i sveštenici toliko se mnogo zalagahu, da su vrlo često žrtvovali i život svoj. Sada kad znamo istoriju patrijaršije do ukidanja 1766. godine i posle ukidanja, mi tek na osnovu toga možemo da cenimo vrednost patrijarha i vladika nacionalnih i nenacionalnih.
Iz ovoga se jasno vidi da je Srpska crkva doprinela najviše da se očuva nacionalna svest kod naroda i da narod ne izgubi veru i pouzdanje u moć svoju u borbi za oslobođenje. Isto tako njena je zasluga što je uspela da vaspita pokoljenja sa visokim moralnim idealima, jer žrtve koje su se morale podnositi u borbi za oslobođenje mogle su se očekivati samo od visoko moralno vaspitanih ljudi.
Ideja oslobođenja ponikla je vrlo rano kod našeg naroda, odmah posle propasti, ali ono se nije moglo lako zadobiti u Balkanskim ratovima 1912-1913. godine i konačno je ostvareno 1918. godine. Prema tome, i naš politički ideal je uglavnom završen, mi smo slobodni i ujedinjeni u jednoj državi.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *