NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
Anatema
 
Srpska crkva proglašena je patrijaršijom a i Dušan se krunisao 1346. Carigrad, sa kojim nije Dušan bio u dobrim odnosima, oćutao je na sve to. Ali nije tako ostalo kad je Kantakuzen došao za suvladara. On je znao kolika je sila i moć Dušanova, znao je za njegove namere, da cilja osvojenju Carigrada, pa da bi ga unizio i omalovažio pred srpskim narodom, naumi, u srditoj nemoći, da mu se osveti preko crkve. Kako po smrti patrijarha Jovana XIV (1347) dođe Isidor, koji uskoro umre 1350. godine Kantakuzen za patrijarha dovede jednog svetogorskog običnog kaluđera Kalista koji mu beše i suviše poslušan, te se reši da baci anatemu (prokletstvo) na Srpsku crkvu, patrijarha Janićija, srpsku državu, cara Dušana i ceo srpski narod.
Patrijarh Kalist, razume se, bio je gotov da odmah to ispuni, ali ne beše zgodnog povoda. Uskoro se nađe i povod za to. Grci episkopi u Makedoniji i Tesaliji koji po zauzeću tih zemalja ostadoše u srpskoj državi i kojima Dušan potvrdi sve povlastice što su ih i ranije uživali, podgovoreni od Kantakuzena, ne htedoše da se podvrgnu pod Pećku patrijaršiju, niti da je priznadu kao upravnu vlast nad sobom. Pećka patrijaršija sudskim putem svrgne te Grke arhijereje i postavi Srbe. Grci odu u Carigrad i Kantakuzen ih oglasi crkveno-nacionalnim mučenicima i priredi im svečan doček.
Taj čin Pećke patrijaršije dao je povoda Kalistu da baci anatemu 1352. Sa srpske strane anatema je shvaćena onako kao što je, tj. da je to čisto politički trik i da je lišena kanonskog osnova. Stvar je objašnjena ovako.[1] Po kanonima crkvene vlasti raspoređuju se prema političkim državnim granicama; prema tome, Srbija, kao nezavisna država sa autokefalnom crkvom, imala je prava prema svom prostranstvu da svojoj crkvi dade titulu patrijaršije, kao što su to i drugi narodi činili. Ako je, pak, Carigradska patrijaršija što imala protiv tog čina, imala je odmah i preduzeti. Međutim, ona je čekala da umre patrijarh Jovan XIV za čije je uprave proglašena Pećka patrijaršija; da umre Isidor I (1347-1350) i tek kao je došao Kalist (1350) i to ne odmah, nego posle dve godine od njegovog dolaska, bačena je anatema. Zbog toga ni Dušan ni Janićije nisu ni obraćali pažnju na anatemu. Ali niže sveštenstvo i prost narod budući suviše religiozni, sa strahom je primio glas o anatemi. Anatema, je, čak i pobudila neke koji su žalili što nije sve ostalo kako je Sava uredio.
 


 
NAPOMENA:

  1. U sinodu Pećke patrijaršije izrađen je odgovor koji je tačku po tačku anateme pobijao. Sastavio ga je učeni Jevtimije.
Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *