NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
Autokefalnost Srpske crkve
 
Kad je umro Stevan Prvovenčani (24. septembra. 1224.) nasledio ga je najstariji sin Radoslav (1224-1233). On je bio oženjen Anom, ćerkom epirskog despota Todora Anđela. Nalazio se pod jakim uticajem svoga tasta kao i svoje žene. Bio je veliki grkofil te se na poveljama potpisivao grčki. Izgleda da je pod uticajem svoga tasta potčinio Srpsku crkvu pod Ohridsku arhiepiskopiju. Za izvesna liturgijska i kanonska pitanja nije se obraćao carigradskom patrijarhu ili Savi, već ohridskom arhiepiskopu. Sve je to učinilo da Sava nije bio zadovoljan njegovim radom, te pod izgovorom da obiđe Jerusalim i druga sveta mesta, ode iz Srbije oko 1229. U Žiči je ostavio kao svoga zastupnika igumana manastira u Žiči Arsenija Sremca, potonjeg arhiepiskopa. Kad se vraćao u Srbiju Sava opet pohodi Nikeju u kojoj je bio car Jovan Vatac i patrijarh German. Izgleda da je Sava tom prilikom predstavio stanje i odnose sa Ohridom, kao što su u stvari i bili, te ubedio patrijarha Germana da Srpska crkva, udaljena od carigradske i okružena neprijateljima, može opstati samo tako ako bude autokefalna. Te je razloge primio patrijarh i od 1229. mi vidimo Srpsku crkvu kao autokefalnu.
Kad se Sava vrati u Srbiju, on, u prisustvu crkvenih velikodostojnika, otvori grob Simonov (Prvovenčanog, koji se u oči smrti bio zakaluđerio i kao kaluđer Simon umro i sahranjen u Studenici) i proglasi ga za sveca, prenevši njegove mošti u Žiču. Posle Savine smrti vraćene su mošti u Studenicu gde se i danas čuvaju.
Dobijanje autokefalnosti koje je Sava izradio jeste najvažniji događaj u početku II perioda. Srpska crkva postala je samostalna te je time osigurala samoopredeljenje i slobodu u radu.[1]
 


 
NAPOMENA:

  1. Mnogi brkaju pravo Arhiepiskopstva s pravom autokefalnosti. Ovo brkanje osniva se na pričanju Domentijanova. Ali i sam Domentijan kaže (pravilno) da je samostalnost (autokefalnost) dobivena od patrijarha Đermana; međutim, Đerman je postao patrijarh posle smrti Manojla (1222), a Sava postao arhiepiskop 1219. Prema tome, arhiepiskopija i autokefalnost jesu dva čina dobivena u razna vremena od raznih patrijarha, prvi od Manojla 1219. godine i drugi od Đermana najverovatnije 1229. I uzroci su bili razni: dobijanju arhiepiskopija bio je povod Rim, a autokefalnosti Ohrid.
Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *