NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
Osnivanje arhiepiskopije
 
Sava je već imao jedno iskustvo sa Vukanom te ga ovo poslednje uveri da Srpska crkva ne može ovako više opstati i zavisiti od trenutnih političkih interesa i raspoloženja pojedinih vladalaca. Zbog toga kad dobi poziv da se vrati, odmah stade na gledište da je spas Srbije ne u naginjanju čas Rimu, čas Carigradu, nego u stalnosti jerarhije. On je stvar shvatio da Srpska crkva treba da ima svoju narodnu jerarhiju, ona mora imati svoj sabor, pa kad se pojavi kakva politička želja budućeg vladaoca da ide u naručje papi, da ima jerarhiju i sabor koji bi branili veru i crkvu. Sa tim željama ode u Nikeju. Po prethodnom sporazumu sa Stevanom, predstavi stvar patrijarhu Manojlu Saranpenu (1215-1222), ovaj usvoji Savine razloge na koje pristade i car nikejski Teodor Laskar i rešiše da se srpska crkva proglasi arhiepiskopijom. Za prvoga arhiepiskopa bi posvećen Sava, a dva kaluđera koje Sava beše sobom poveo iz Hilandara budu posvećeni za episkope. Njih trojica vrate se u Hilandar, tu Sava prikupi knjiga, utvari – dr. potrebno za novu arhiepiskopiju, dođe u Srbiju, javi se Stefanu i osnova arhiepiskopiju u Žiči, koja je imala ove episkopije: u Rasu, Hvosnu (Peć), Arilju, Toplici – blizu današnje Kuršumlije, Dabru, Zeti, Stonu (Pelješac), Zahumlju, Budimlju i u Prizrenu.
Kad je Sava uredio episkopije sazva veliki sabor u Žiči gde dođoše svi episkopi, protopopi, veliki igumani starešine vladalačkih zadužbina (lavri), naročito pozvani kaluđeri, sveštenici i đakoni. Tu im Sava održi pouku o pravoj veri, (sačuvana) i dade uputstva kako da čuvaju veru i kako da se vladaju.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *