NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
PRVI PERIOD: OD POČETKA PRIMANJA HRIŠĆANSTVA DO SVETOG SAVE
 
Doseljavanje Slovena na Balkansko poluostrvo
 
Balkansko poluostrvo nalazeći se na raskrsnici između Evrope i Azije, još od najstarijih vremena bilo je poprište borbe najrazličitijih naroda. Nije zadatak istorije crkve da raspravlja to pitanje, ali za razumevanje samih događaja koji su se i docnije odigravali na njemu, bićemo slobodni da učinimo kratak pregled raznih najezda.
Obično se uzima da su prvobitni stanovnici Balkanskog poluostrva bili na istoku Tračani, na zapadu Iliri a na jutu Pelazgi. Otprilike oko 1200. godine dođoše na Balkan Grci, potiskaše Pelazge, zauzeše njihove zemlje i pretopiše ih u sebe.
Na tri veka pre Hrista dođoše na Balkan Gali, osnovaše zemlju na donjem Dunavu – državu sa stolicom u Galcu, kako se misli. Gali su ostavili za sobom dosta tragova očuvanih do danas, to su Galičnik, Galičica, Galsko itd. Iz Evrope deo Gala ode u Malu Aziju, njima je apostol Pavle napisao poslanicu Galićanima.
U III veku pre Hrista počeli su prelaziti na Balkan sa zapadne strane i Rimljani. U II veku pre Hrista oni su već bili ovladali njime i prešli u Aziju. Rimska uprava bila je civilizatorska, ona je uredila zemlju i osigurala je od napada raznih divljih plemena. No u III veku po Hristu rimska država beše počela da slabi i to se poznade odmah, jer sa severa naiđoše Goti koji pređoše Dunav i počeše pljačkati. Za Gotima dođoše Gepidi, narod takođe germanskog porekla.
U IV veku po Hristu nailaze Huni koji dođoše iz Azije preko svetskih vratnica (između Urala i Kaspijskog jezera), potisnuše rimske predstraže, upadoše na Balkansko poluostrvo i opljačkaše ga. Huni su u Panoniji osnovali državu pod Atilom.
Krajem V veka nailaze Avari ili Obri koji su dolazili do Carigrada. Oni razrušiše državu Huna i na mesto njeno osnovaše svoju, koju je razrušio Karlo Veliki. Grčki istorici zapisali su da su sa Avarima bili i Sloveni.
U VI i VII stoleću nailaze u velikim masama Sloveni. Kako su oni naišli posle Huna i Avara to su sve zemlje bile opljačkane i opustošene da se više nije imalo šta pljačkati, a kako su Sloveni bili dobri zemljoradnici to zauzeše sve plodne zemlje i tu stalno ostadoše.
Sloveni su dolazili do Olimpa, prebacili se i preko Olimpa do Korintskog zaliva, dolazili su i na Peloponez i pregovarali sa Arapima da zajednički napadaju pojedine gradove peloponeske.
No kako Sloveni ne behu moćni da stvore jednu državu koja bi ih branila od divljih plemena koja neprestano dolažahu sa severa, to su divlja plemena produžila i dalje da dolaze te docnije imamo Kumane, Pečenjege, Tatare itd.
Mi sve ovo napominjemo zbog toga što su svi ti narodi delimično ostajali na Balkanu, ali nijedan od njih nije uspeo da se očuva. Izuzetak čine Sloveni. Zahvaljujući svome glavnom zanimanju zemljoradnji i stočarstvu, oni su bili trpljeni od vizantijskih careva, te ispuniše gotovo celo poluostrvo.
Srbi su došli na Balkansko poluostrvo zajedno sa ostalim Slovenima. Po nekim dosta nepouzdanim podacima, oni su na Karpatima stanovali zajedno sa Hrvatima i imali svoje države Bela Srbija i Bela Hrvatska. Kad su došli na Balkan silazili su do Olimpa, gde su na reci Bistrici ispod Olimpa sazidali grad Srbicu (Serfidže, grčki Servija), pa im se tu, kako veli Konstantin Porfirgenit, nije dopalo te su molili cara Iraklija da im dozvoli da se vrate na sever u zemlje oko Save i Dunava.
Sloveni su do prve polovine VII veka bili naselili celo Balkansko poluostrvo do Egejskog mora i Korintskog zaliva na jugu, i Jadranskog mora na zapadu. Ne znaju se tačno mesta i granice gde su se naselili Srbi. Ali pouzdano se može reći da su oni naselili više zapadni deo poluostrva, no bilo ih je oko Soluna pa čak i oko reke Strume. Za vlade cara Konstantina III (641-688) krajevi između Strume i Vardara behu se pobunili te ih on s vojskom napade, savlada ih i preseli u Malu Aziju. Od naselja koje su osnovali ovi izgnanici pominje se grad Gordoservon (grad Srba), što dokazuje da je Srba bilo i u tim krajevima, i to u tako velikom broju da se od iseljenika mogao u Maloj Aziji osnovati grad.

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *