NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Istorija crkve » ISTORIJA SRPSKE CRKVE

ISTORIJA SRPSKE CRKVE

 

ISTORIJA SRPSKE CRKVE
 

 
Kako se širilo hrišćanstvo kod prostog naroda
 
Moramo pretpostaviti da su i propovednici iz Carigrada i Rima morali znati koliko-toliko jezik masa koje su hteli da preobrate u hrišćanstvo, jer inače ne bi imala cilja ni sama propoved na nerazumljivom jeziku. Što pak te pouke nisu imale ni najmanje uspeha razlog treba tražiti u tome što su liturgija i bogosluženje bili na grčkom, odnosno latinskom jeziku, sem toga što svi ti propovednici nisu na mase činile nikakav osobiti utisak. Oni su za njih bili obični ljudi, koji govore lepe reči, ali imaju rđave ciljeve. Masa je bila svesna da kroz hrišćanstvo ima da dođe političko ropstvo bilo Carigrada, bilo Rima, te se nije mogla njime zagrejati.
No sasvim je nastalo drugo stanje kad se pojaviše kao propovednici hrišćanstva slovenski isposnici koji propovedahu slovenski jezik. Svojim isposničkim životom oni izazivahu divljenje kod masa, svojim molitvama – poštovanje, a svojom slovenskom rečju i slovenskom službom omiliše narodu veru Hristovu.
Razlika, pak, izmeću starih i novih propovednika zapažena je u tome što novi apostoli nisu išli narodu od sela do sela, da propovedaju na raskrsnicama i pijacama, već je narod odlazio u pusta mesta i peštere da vidi isposnike i da im se divi. Oni su obično koristili te prilike, poučavali ga i upućivali da primi veru Hristovu. Videći da je neznaboštvo preživelo i ne odgovara potrebama novoga vremena, narod je napuštao neznaboštvo i pristupao hrišćanstvu.
Po svemu izgleda da se slovensko hrišćanstvo širilo postupno u koncentričnim krugovima na sever i jug. Centar je bio Ohridsko jezero, oko njega obrazovali se krugovi kroz X i XI vek tako da je u XII veku bilo već pokršteno celo poluostrvo do Dunava i Save.[1]
 


 
NAPOMENA:

  1. U manastiru Sveti Jovan Bigorski iz X veka postoji predanje da je tamo došla ikona iz manastira Svetog Jovana kod sela Slatine u okolini Ohrida. U žitiju Svetog Joakima Osogovskog, krajem X ili početkom XI veka veli se da je on došao sa zapada. Prohora Pčinjskog (kod Vranja) nalazimo kao propovednika u polovini XI veka. Ti stari, isposnički, manastiri poznaju se po tome što su redovno kraj pećina koje su služile kao obitalište. U blizini pećine nalazi se uvek izvor, a manastir je podignut obično docnije, pošto se pećina osvetila i proslavila, na mestu gde je najpodesnije bilo zemljište za crkvu.
Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *