NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Knjige i izabrani članci » HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA-UMETNOST I ARHITEKTURA

HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA-UMETNOST I ARHITEKTURA

 
Protojerej – stavrofor Srboljub M. Miletić

HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA
UMETNOST I ARHITEKTURA

 
SVETI KRALJ UROŠ NEJAKI
 

Stefan Uroš V nejaki (1355 – 1371.) jedini je sin i naslednik cara Dušana. Vladao je od 1355. do 1371. a zadužbina mu je Manastir Matejča. On je poslednji vladar loze Nemanjića. U njegovo vreme slabi centralna vlast i oblasni gospodari se osamostaljuju. Posle smrti cara Uroša srpska država prestaje da postoji.
Posle velikih Dušanovih osvajanja, car Uroš postaje žrtva bahatosti vlastele koja se naglo obo-gatila u prethodnim ratovima. Uroš je, mlad i neiskusan, sa osamnaest godina je nasledio presto u velikoj državi, bez unutrašnjeg jedinstva i čvršće povezanosti. nakon smrti cara Dušana njegov polubrat Simeon se proglasio novim carem, pa je potom sabor u Skoplju 1357. godine za srpskog cara proglasio Uroša, a Simeon se otcepio, i od Epira i Tesalije napravio sebi drugu državu. To su počeli činiti i druge velmože, tako da je centralna vlast naglo oslabila. Nestalo je jezgro oko kojeg bi se pojedini krajevi čvrsto okupili i povezali u celinu. Tako su manji i raz-jedinjeni delovi srpske carevine postali turski plen.
Sin cara Dušana, Stefan Uroš V nejaki, poslednji potomak dinastije Nemanjića, carovao je u teško vreme raspada carstva srpskog. U Bitci na Marici 1371. godine učestvovali su samo dva brata Mrnjavčevića. Turci su ih potukli, posle čega sa njima skoro da i nije bilo većih bitaka, sve do Kosovske Bitke 1389. godine u kojoj nisu učestvovale sve srpske oblasti.
Krotak, pobožan i blag, on nije hteo silom potčinjavati neobuzdane velikaše, među kojima je naj-neobuzdaniji bio Vukašin, koji dobrome caru i glave dođe. Prema nekim izvorima mučenički postrada dobri Uroš 2. decembra 1371. godine u svojoj trideset prvoj godini. Smrću cara Uroša 1371. godine ugasila se vladavina loze Nemanjića i otpočela agonija srpske države i naroda, ve-kovima sa raznih strana ugrožavanog, ali nikad satrvenog, zahvaljujući duhovnoj snazi i nasleđu koje mu je ostavila svetorodna loza Nemanjića.
Od ljudi ubijen, on bi od Boga proslavljen. Njegove čudotvorne mošti počivale su u manastiru Jasku na Fruškoj gori, odakle su za vreme Drugog svetskog rata (1942. godine) prenete u Beograd i položene u Sabornu crkvu pored tela sv. kneza Lazara i sv. despota Stefana Štiljanovića.
Za vreme ovoga dobrog cara sazidan je manastir Sveti Naum na Ohridskom jezeru. Sazida ga Urošev velikaš Grgur.

Jedan komentar

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *