NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Knjige i izabrani članci » HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA-UMETNOST I ARHITEKTURA

HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA-UMETNOST I ARHITEKTURA

 
Protojerej – stavrofor Srboljub M. Miletić

HRAM SVETOG ARHIĐAKONA STEFANA
UMETNOST I ARHITEKTURA

 
SVETI KRALJ UROŠ NEJAKI
 

Stefan Uroš V nejaki (1355 – 1371.) jedini je sin i naslednik cara Dušana. Vladao je od 1355. do 1371. a zadužbina mu je Manastir Matejča. On je poslednji vladar loze Nemanjića. U njegovo vreme slabi centralna vlast i oblasni gospodari se osamostaljuju. Posle smrti cara Uroša srpska država prestaje da postoji.
Posle velikih Dušanovih osvajanja, car Uroš postaje žrtva bahatosti vlastele koja se naglo obo-gatila u prethodnim ratovima. Uroš je, mlad i neiskusan, sa osamnaest godina je nasledio presto u velikoj državi, bez unutrašnjeg jedinstva i čvršće povezanosti. nakon smrti cara Dušana njegov polubrat Simeon se proglasio novim carem, pa je potom sabor u Skoplju 1357. godine za srpskog cara proglasio Uroša, a Simeon se otcepio, i od Epira i Tesalije napravio sebi drugu državu. To su počeli činiti i druge velmože, tako da je centralna vlast naglo oslabila. Nestalo je jezgro oko kojeg bi se pojedini krajevi čvrsto okupili i povezali u celinu. Tako su manji i raz-jedinjeni delovi srpske carevine postali turski plen.
Sin cara Dušana, Stefan Uroš V nejaki, poslednji potomak dinastije Nemanjića, carovao je u teško vreme raspada carstva srpskog. U Bitci na Marici 1371. godine učestvovali su samo dva brata Mrnjavčevića. Turci su ih potukli, posle čega sa njima skoro da i nije bilo većih bitaka, sve do Kosovske Bitke 1389. godine u kojoj nisu učestvovale sve srpske oblasti.
Krotak, pobožan i blag, on nije hteo silom potčinjavati neobuzdane velikaše, među kojima je naj-neobuzdaniji bio Vukašin, koji dobrome caru i glave dođe. Prema nekim izvorima mučenički postrada dobri Uroš 2. decembra 1371. godine u svojoj trideset prvoj godini. Smrću cara Uroša 1371. godine ugasila se vladavina loze Nemanjića i otpočela agonija srpske države i naroda, ve-kovima sa raznih strana ugrožavanog, ali nikad satrvenog, zahvaljujući duhovnoj snazi i nasleđu koje mu je ostavila svetorodna loza Nemanjića.
Od ljudi ubijen, on bi od Boga proslavljen. Njegove čudotvorne mošti počivale su u manastiru Jasku na Fruškoj gori, odakle su za vreme Drugog svetskog rata (1942. godine) prenete u Beograd i položene u Sabornu crkvu pored tela sv. kneza Lazara i sv. despota Stefana Štiljanovića.
Za vreme ovoga dobrog cara sazidan je manastir Sveti Naum na Ohridskom jezeru. Sazida ga Urošev velikaš Grgur.

Jedan komentar

  1. Blazena Stojna Monahinja Jefimija moli Gospoda Boga za nas.

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *