NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Osnovi pravoslavlja » Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)
Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)

Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)

EKLISIOLOGIJA – UČENJE O CRKVI
Crkva, Svetajna Hristova – Blagovest o Crkvi i životu u Njoj

Krv Bogočoveka Hrista

 

Krv Bogočoveka Hrista je nova stvaralačka i sveujedinjujuća sila. Ona je najpre u ličnosti Bogočoveka svesavršeno izmirila Božansku i čovečansku prirodu, Boga i čoveka, te je tako čovek, koji je grehom bio daleko od Boga, postao blizak Bogu, jedno sa Bogom. Iz neizmerne ljubavi prolivajući Svoju Božansku krv za rod ljudski, Gospod Hristos je Svojom Božanskom silom uništio greh, smrt i đavola, taj trojedni zid koji je razdvajao rod ljudski od Boga, te su svi ljudi postali bliski Bogu i jedan drugome, i dao rodu ljudskom besmrtnost i život večni, osnovavši Sobom i u Sebi Crkvu, te smo mi hrišćani „udi tela njegova, od mesa njegova, i od kostiju njegovih“[1]. U telu Svom, Crkvi, On sve članove organski sjedinjuje u najprisnije jedinstvo sa Sobom i njih među sobom Duhom Svojim kroz svete tajne i svete vrline. A od tog jedinstva, rod ljudski ne zna ni za istinitije niza besmrtnije i večnije jedinstvo sa Bogom, i čoveka sa ljudima, i ljudi sa ljudima. Šta je bliže od krvnog srodstva? A kroz Bogočoveka Gospoda Hrista mi stupamo u krvno srodstvo sa Bogom. Krv Njegova je izvor: večnog života našeg, besmrtnosti naše, jer nas najprisnije sjedinjuje sa Njim — istinitim Bogom, u kome i jeste večni život[2]. Božanska krv Gospoda Hrista je sila koja osvećuje, koja očišćava, koja preobražava, koja ohristovljuje, koja obogočovečuje, koja obožuje, koja otrojičuje, koja spasava. Zato je Novi Zavet — Zavet u krvi Bogočoveka Hrista. Ne u reči, ne u nauci, ne u zakonu, ne u zapovesti, ne u čemu drugom, već u krvi Božanskoj, Bogočovečanskoj: koja i jeste izvor svih životvornih i čudotvornih sila, koje izvršuju bogočovečanski domostroj spasenja. Ujedinjujući čoveka sa Bogočovekom, ta presveta krv nas preko Njega ujedinjuje i sa svima ljudima. Jer pravo, istinsko, besmrtno jedinstvo čoveka sa ljudima biva preko Bogočoveka: Bog je bliži svakome čoveku no što je sam čovek sebi, bliži i svima ljudima no što su oni sami sebi, zato nema čoveku jedinstva sa samim sobom i sa ljudima oko njega bez Boga, bez Bogočoveka, bez krvnog orođenja s Njim. A to se krvno orođenje čoveka sa Bogom, i to krvno bogočovečansko orođenje čoveka sa ljudima, obavlja u Bogočovečanskom telu Hristovom, Crkvi. Kroz nju, iz Božanskog srca Njegovog struji Božanska krv Hristova kroz sav organizam, kroz sve članove Crkve, i čini sva čuda spasenja od svakog greha, od svake smrti, od svakog đavola, ispunjujući svakog sutelesnika svog svim božanskim životvornim i bogotvornim silama[3].

Krv Bogočoveka potpuno obnovljuje čoveka, jer je u njoj božanska sila večnoga života: ona sjedinjuje čoveka sa Bogom, kako na Golgotskom krstu, tako i u Bogočovečanskom telu Crkve kroz životvornu i bogotvornu krv svete tajne Pričešća. I još: pošto je to krv Bogočoveka Hrista, a Crkva je telo Njegovo, to ona i jeste sjedinilačka sila koja sve članove Crkve sjedinjuje u jedan život, u jednu dušu, u jedno srce. I tako uklanja raniju podvojenost među ljudima i razvaljuje zid koji ih je rastavljao. Telom Svojim božanskim koje je prineo na žrtvu, i kojim je osnovao Crkvu, Jedini Čovekoljubac ukida neprijateljstvo između ljudi.[4] „Jer da On nije umro za nas, ne bi uništio greh koji nas je razdvajao od Boga“[5].

 


NAPOMENE:

[1] Ef. 5, 30.

[2] Sr. 1 Jn. 5, 20.

[3] Ef. 2, 13.

[4] Sr. Ef. 2, 14.

[5] Sv. Fotije u Ikumenija, tamo, ad loc; col. 1117 Α.

 

2 komentar(a)

  1. Šta je to pliroma

  2. Pliroma ili punoća božanskog.

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *