NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Osnovi pravoslavlja » Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)
Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)

Dogmatika Pravoslavne Crkve – Tom III (prvi deo)

EKLISIOLOGIJA – UČENJE O CRKVI
Crkva, Svetajna Hristova – Svojstva Crkve

2. Svetost Crkve

 

Svojim Bogočovečanskim bićem Crkva je nesumljivo jedinstvena organizacija u zemaljskom svetu. U takvoj prirodi njenoj je i sva svetost njena. U stvari, ona je Bogočovečanska radionica osvećenja ljudi, a preko njih i ostalih tvari. Ona je sveta kao Bogočovečansko telo Hristovo, kome je sam Gospod Hristos besmrtna Glava, a Duh Sveti — kao besmrtna duša. Zato je u njoj sve sveto: i učenje njeno, i blagodat njena, i tajne njene, i vrline njene, i sve sile njene, i sva sredstva njena, urizničeni u njoj za osvećenje ljudi n tvari. Iz besprimernog čovekoljublja ovaploćenjem postavši Crkva, Bog i Gospod Isus Hristos je osvetio Crkvu Svojim stradanjem, i vaskrsenjem, i vaznesenjem, i učenjem, i čudotvorenjem, i molitvom, i postom, n tajnama, i vrlinama; rečju: celokupnim Svojim Bogočovečanskim životom. Zato je i izrečena bogonadahnuta blagovest: „Hristos zavole Crkvu, i sebe predade za nju, da je osveti očistivši je kupanjem vodenim i rečju, da je metne preda se slavnu Crkvu, koja nema mrlje; ni bora, ili takoga čega, nego da bude sveta i bez mane“.[1]

No evanđelska je stvarnost u toku istorije: Crkva je puna i prepuna grešnika. Da li njihovo prisustvo u Crkvi umanjava, narušava, uništava njenu svetost? Nipošto i ni na koji način. Jer su neumanjivo i neizmenljivo sveti: Gospod Isus — Glava njena, i Duh Sveti — srce njeno, i božansko učenje njeno, i tajne njene, i vrline njene. Crkva trpi grešnike, krili ih, poučava, eda bi ih probudila i pobudila na pokajanje, i na duhovno ozdravljenje i preobraženje; i oni ne smetaju Crkvi da bude sveta. Samo grešnici neraskajani, uporni u zlu i bogoboračkoj zlovolji, odsecaju se od Crkve ili vidljivim dejstvom crkvene bogočovečanske vlasti ili nevidljivim dejstvom suda Božjeg, te se i na taj način svetost Crkve očuvava. „Izvadite zloga između sebe“.[2]

Sveti Oci su i u svojim spisima i na Saborima apostolski pevnosno i bogomudro ispovedali svetost Crkve kao njeno bitno i neizmenljivo svojstvo. Oci pak Drugog Vaseljenskog Sabora su to dogmatski definisali u devetom članu Simvola Vere. Αostali Vaseljenski Sabori su to potvrdili pečatom saglasnosti.

Sveti Oci su i u svojim spisima i na Saborima apostolski pevnosno i bogomudro ispovedali svetost Crkve kao njeno bitno i neizmenljivo svojstvo. Oci pak Drugog Vaseljenskog Sabora su to dogmatski definisali u devetom članu Simvola Vere. A ostali Vaseljenski Sabori su to potvrdili pečatom saglasnosti.

 


NAPOMENE:

[1] Εf. 5, 25—27.

[2] 1 Kor. 5, 13.

 

2 komentar(a)

  1. Šta je to pliroma

  2. Pliroma ili punoća božanskog.

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *