NASLOVNA » BIBLIOTEKA, Veliki post » DANI BOGOSLUŽENJA – (KNJIGA O POSTU) PRAVOSLAVNE SABORNE ISTOČNE CRKVE

DANI BOGOSLUŽENJA – (KNJIGA O POSTU) PRAVOSLAVNE SABORNE ISTOČNE CRKVE

 

DANI BOGOSLUŽENJA (KNJIGA O POSTU)
PRAVOSLAVNE SABORNE ISTOČNE CRKVE

 

 
DANI POSTA
Razlog kazivanja o postu posle nepokretnih praznika i različitost tih dana od prazničnih
 
Govoreći o danima bogosluženja više u istorijskom poredku, sada ćemo u kazivanju našem preći od nepokretnih praznika na dane posta, pošto je i samo utemeljavanje ovih dana uglavnom zavisilo od ustanoljavanja dotičnih praznika pred kojima je post i postavljen. Tako npr. post pred Rođenjem Hristovim ustanovljen je radi toga praznika; Bogorodičin – radi praznika Usnuća Presvete Bogorodice; Apostolski – radi dana sv. Apostola; postovi u dan Vozdviženja životvornog Krsta, i u dan Usekovanja Glave Jovana Preteče – radi događaja koje Crkva proslavlja u te dane. Utvrđivanje Velikog posta i posta Srede i Petka, predskazani su još i pre, i nezavisno, od svojih praznika (Lk 5:35), ali nisu postavljeni ranije, već upravo radi praznika kojima i danas predhode.
Shodno pobožnosti kojom smo dužni da provodimo dane posta kao vanredno vreme molitvenosti, tj. vreme koje nam je darovano radi naročitog blagočašća, samoispitivanja i dostojne pripreme za pokajanje i pričešće, dani posta se približavaju samoj kategoriji praznika kako to i svedoči reč Božija: postovi će za Judin dom postati radost i veselje, i praznici veseli (sr. Zah 8:19). Ali na osnovu doživljaja koje postovi ostvaruju u srcima našim, oni se razlikuju od prazničnih dana. Kod praznika, Crkva nas poziva
na blagodarnosš Bogu i Svetiteljima za sva dobra koja nam daruju, a u postu – na izmirenje sa BOGOM i saučestvovanje u životu, stradanjima i smrti Spasiteljevoj i Svetitelja; o prazniku, podsećanjem na dobrodetelj, Crkva nas direktno upućuje na duhovnu radost i uzdanje; u postovima, pak, na skrušenost i suze iz kojih kasnije proizilazi radost i veselje; na praznike – saobrazno duhovnoj radosti, Crkva blagosilja najobilniju trpezu, a tokom posta propisuje najoskudniju. „Post je delo Božije, kaže bl. Simeon Solunski, zato što Bog nema potrebe u hrani; (post) predstavlja način života i krasotu Angela koji bez hrane žive; (on) je umrtvljavanje tela koje, ako mazimo, (dušom) postajemo mrtvi; post je, napokon, sredstvo kojim se udaljavamo od strasti koje se razbuktavaju telesnim nasladama i prejedanjem.“[1] „Jela su za stomak i stomak za jela„, kaže apostol Pavle (I Kor 6:13).
 
 


 
 
NAPOMENA:

  1. Odgovori na neka pitanja.

 
 

 
 

Ključne reči:

Ovde napišite komentar ukoliko želite

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *