NASLOVNA » Opšte » Osnove pravoslavnog bogosluženja

Osnove pravoslavnog bogosluženja

O bogosluženju uopšte

  

Pitanje: Šta je to bogosluženje?

Odgovor: Bogosluženjem uopšte naziva se bogopoštovanje ili ugađanje Bogu dobrim mislima, rečima i delima.

Pitanje: Šta je to pravoslavno, crkveno bogosluženje?

Odgovor: Pravoslavno crkveno bogosluženje je takvo zajedničko bogosluženje, koje se izražava kroz zajedničke molitve i sveštene radnje sveštenih lica, prema poretku i Ustavu (Tipiku) Pravoslavne Crkve.

Pitanje: Iz čega se sastoji pravoslavno crkveno bogosluženje?

Odgovor: Iz molitava, čitanja, pojanja, poučavanja i sveštenih radnji.

Pitanje: Koji je cilj zajedničkog pravoslavnog bogosluženja?

Odgovor: Zajedničko bogosluženje u Pravoslavnoj Crkvi ima za cilj da se kroz čitanje i pojanje izloži istinito učenje Hristovo i da se verni podstaknu na molitvu i pokajanje, a kroz lica i radnje da se predstave spoljašnji događaji sveštene istorije koji su radi našeg spasenja savršeni kako pre, tako i posle Rođenja Hristovog. Pri tome se ima u vidu da se kod onih koji se mole probudi blagodarnost Bogu za sva učinjena dobročinstva, da se pojača molitva za dalje Njegove milosti prema nama i da dobijemo duševno spokojstvo.

Pitanje: Kada se na zemlji pojavilo bogosluženje?

Odgovor: Bogosluženje se pojavilo sa stvaranjem čoveka. Čovek, stvoren po liku Božijem, svom dušom svojom od samoga početka stremio je ka Bogu, proslavljao ga i blagodario mu, videći sebe kao cara u tako divnom i poslušnom svetu. Posle čovekovog pada, proslavljanju Boga pridodati su uzdasi pokajanja i skrušenosti; molitvu su počeli da prate izmirujući, umilostivljujući obredi – žrtvoprinošenja.

Za vreme starozavetnih patrijaraha bogosluženje je obavljano u porodičnom krugu. U Mojsijevo vreme, kada je Bog odvojio jevrejski narod od drugih naroda, zajedničko bogosluženje dobilo je novi oblik koji je odgovarao tome vremenu. Za njegovo obavljanje određeno je posebno mesto i vreme, posvećena su posebna lica i detaljno su propisani obredi.

Hristos je posećivao starozavetni Jerusalimski hram. Zapovedivši Svojim apostolima da kroz Svete Tajne i učenje očišćuju i osvećuju ljude, On ih je ovlastio da uređuju hrišćanski život. Sveti apostoli su i sami imali molitvena i bogoslužbena sabranja, vaspitavali su verne propovedima, savršavali su Svete Tajne. Za svoga života oni su postavili ljude koje su osvetili kroz rukopoloženje: episkope, prezvitere i đakone, koji sve do danas nastavljaju delo apostolsko i rukovode pravoslavne ka spasenju, kako pojedinačno tako i zajedničkim bogosluženjem.

 

Komentarisanje nije više omogućeno.